concert1

آموزشگاه موسیقی خورشید در تابستان 1389 با هدف تشکیل گروه های موسیقی و معرفی سازهای بادی تأسیس شد.

این آموزشگاه برای رسیدن به هدف فوق از مدرسین فارغ التحصیل موسیقی و اساتید برجسته بهره مند است. همچنین در این راستا سعی شده است که در این مرکز از کلاس های متنوع در امر آموزش سازهای مختلف استفاده گردد.

در این آموزشگاه برای بهبود و ارتقا سطح کیفی آموزش و تربیت نوازندگان آشنا با اصول صحیح، مستر کلاس هایی با همکاری مدرسین مجرب موسیقی و بعضا فارغ التحصیلان موسیقی خارج از کشور برگزار می گردد... آشنایی بیشتر

دوره های مهارت آموزی دیپلم موسیقی

دوره-های-آموزشی1-    آموزش نوازندگی سازهای جهانی و ایرانی و آموزش آواز 2-    آموزش تئوری...
استاد-3گیتار: آقای درانی، آقای ابو، خانم چهار جوی پیانو: آقای مهایی، آقای عرفانیان، خان صادقی، خانم...

سازشناسی سمفونیک

فلوت (flute)

فلوت (flute)

فلوت از جمله سازهای بادی است که معمولاً از جنس چوب یا فلز سفید ساخته می شود. این ساز از گروه سازهای بادی بدون زبانه است که تولید صوت در...

ساکسوفون (Saxophone)

ساکسوفون (Saxophone)

ساکسوفون در حدود سال 1840 میلادی توسط "آدلف ساکسن" بلژیکی که سازنده لوازم موسیقی و در پاریس مشغول به کار بود، اختراع شد. خانواده ساکسوفون در اصل شامل 14 عضو...

ترمپت (Trumpets)

ترمپت (Trumpets)

پرکاربردترین نوع این ساز در ارکستر سمفونیک ترمپت sib است که پرتحرک ترین ساز خانواده ی بادی های برنجی نیز هست و صدای آن نسبت به دیگر سازه های خانواده...

ارگ (Pipe Organ)

ارگ (Pipe Organ)

این ساز قدیمی بزرگترین ساز گروه خود می باشد که وسعت صوتی آن در بزرگترین نوع خود به اندازه ی وسعت صوتی تمام ارکستر می باشد. هر چه اندازه این...

ویولن (Violin)

ویولن (Violin)

ویولن احتمالاً شناخته ترین ساز در بین تمام سازهای ارکستر غرب می باشد. خانواده سازهای زهی شامل: ویولن، ویولا، ویولنسل و کنترباس (دوبل باس) می باشند. ویولن در حدود سال...

ویولنسل (Violoncellos)

ویولنسل (Violoncellos)

ویولنسل که به زبان ساده و عامیانه Cello نامیده می شود، عضو باس خانواده ویولن می باشد، و با آرشه ای کوچکتر و باریک تر از آرشه ویولن نواخته می...

گیتار (Guitar)

گیتار (Guitar)

گیتار از جمله سازهایی است که به ندرت و تنها در موارد خاص در ارکستر مورد استفاده قرار می گیرد. دسته این ساز دارای پرده بندی است و پرده های...

پیانو (Modern Piano)

پیانو (Modern Piano)

پیانو از جمله سازهایی است که نه تنها از اهمیت استفاده از آن طی قرون متمادی چه به عنوان ساز سولو و چه به عنوان ساز همراهی کننده، کاسته نشده...

سازشناسی ایرانی

تار

تار

تار، از سازهای زهی مضرابی (زخمه ای) مقید است که در ساخت آن از چوب، پوست، استخوان، زه (روده تابیده چهارپایان) و فلز استفاده می شود و طول کلی آن...

سه تار

سه تار

سه تار، از سازهای زهی مضرابی (زخمه ای) مقید است که در ساخت آن از چوب، فلز و زه یا نخ نایلون استفاده می شود. سه تار را از خانواده...

سنتور

سنتور

سنتور، سازی است به شکل ذوزنقه ی متساوی الساقین و از سازهای زهی مضرابی (زخمه ای) مطلق است که در ساخت آن چوب و فلز به کار می روند. این...

کمانچه

کمانچه

کمانچه از سازهای زهی آرشه ای مقید است که در ساخت آن، چوب، پوست، استخوان و فلز به کار رفته اند. طول کمانچه از پایه ی فلزی تا صراحی (قسمت...

تمبک

تمبک

تمبک از سازهای کوبه ای است و اصطلاحا به آن ضرب هم گفته می شود. این ساز از چوب درخت گردو، افرا یا توت به صورت یک تکه، در دو...

دف، دایره، دایره زنگی

دف، دایره، دایره زنگی

دف از سازهای کوبه ای است که در ساخت آن از چوب، پوست و فلز استفاده می شود. کمانه یا بدنه این ساز دایره ای شکل و قطر دهانه ی...


خرک: خرک کمانچه از جنس چوب و گاه استخوان معمولاً به طول 4 و ارتفاع 2 سانتی متر است. و با دو پایه ی کوچک خود روی پوست کاسه قرار میگیرد. خرک را کمی کج قرار می دهند، به صورتی که طول سیم اول را کمتر و طول سیم چهارم را زیادتر کند. روی خرک شیارهای کم عمقی وجود دارند که فاصله ی سیم ها را نسبت به هم ثابت نگه می دارند.
دسته: دسته ی کمانچه مانند لوله ای توپر از چوب است به طول تقریبی 25 و قطر تقریبی 3 سانتی متر که به حالت مخروط وارونه ساخته می شود، یعنی قطر آن در محل اتصال به کاسه باریک تر می شود. دسته که فاقد دستان بندی است از یک طرف به کاسه و از طرف دیگر به سرپنجه ختم می شود.
سرپنجه: سرپنجه در ابتدای طول دسته و از جنس چوب است که سطح رویی آن توخالی است و چهار گوشی، دو به دو در طرفین آن قرار دارند. در قسمت بالای سرپنجه زایده ای به نام صراحی، تاج یا تنگ قرار دارد که به طول ساز می افزاید.
گوشی ها: کمانچه 4 عدد گوشی به تعداد سیم های ساز و به صورت میخ سرپهن از جنس چوب دارد که دو به دو در طرفین سرپنجه قرار گرفته اند. قسمت پهن گوشی که در دست نوازنده برای کوک کردن ساز، به چپ و راست گردانده می شود بیرون سرپنجه است و قسمت باریک و انتهای آن داخل فضای خالی سرپنجه است و یک سر سیم دور آن پیچیده می شود.
شیطانک: استخوان یا چوب باریک و کم ارتفاعی است به عرض دسته که بین سرپنجه و دسته قرار دارد و سیم ها از روی شیارهای کم عمق آن عبور می کنند و به گوشی ها می روند.
سیم گیر: قطعه ای است کوچک از چوب یا فلز که در انتهای بدنه ی کاسه نصب و گره یک سر سیم ها به آن بسته می شود.
پایه: میله ای است باریک و فلزی متحرک به طول 10 سانتی متر که هنگام نوازندگی یک سر آن با پیچ به ته کاسه بسته می شود و انتهای آن که زایده ای پهن دارد روی پا یا زمین قرار می گیرد.
تعداد و جنس سیم ها: کمانچه دارای 4 سیم فلزی با ضخامت های متفاوت است. استفاده از یک آکورد کامل سیم های ویولن برای کمانچه معمول است.
وسعت: وسعت معمول صدای کمانچه نزدیک به سه اکتاو است و به علت وجود کوک های مختلف و عدم وجود دستان بندی، تمام فواصل موسیقی ملی (پرده، نیم پرده و ربع پرده) در این ساز قابل اجرا هستند. با انگشت گذاری روی اولین سیم تا حدود یک اکتاو زیرتر می توان از اصوات استفاده کرد.
کوک سیم ها: بنا بر نیاز اجرای مقام های مختلف، کوک سیم ها قابل تغییر است. به طور معمول کوک سیم ها با یکدیگر فواصل چهارم یا پنجم درست دارند.
کلید نت نویسی: برای نت نویسی کمانچه از کلید سل خط دوم حامل استفاده می کنند و یک پرده بالاتر از سازهای مضرابی نت نویسی می شود.
آرشه (کمانه یا کمان): آرشه میله ای است چوبی با تراشی مخصوص (کمی منحنی) که دسته ای موی دم اسب به دو سر آن وصل شده است. در طرفی که در دست راست نوازنده قرار می گیرد، بین موها و سر آرشه، تسمه ای چرمی به طول 7 و عرض یک سانتی متر قرار دارد. موهای آرشه کشیده شده و محکم نیست و هنگام نوازندگی، با انگشت های دست راست نوازنده به میزان کشیدگی مطلوب می رسد. طول آرشه حدود 60 سانتی متر است و برای ایجاد صدای مناسب در تماس موها با سیم ها از صمغی به نام «کلیفون» استفاده می شود. با متداول شدن ویولن در ایران استفاده از واژه آرشه به جای کمانه یا کمان معمول شده است.
نوع آرشه کشی نقش مهمی در کیفیت صدادهی ساز دارد و با شل و سفت کردن موهای آرشه توسط انگشت های دست راست، حالت های دلخواه را می توان ایجاد کرد. هر چه فاصله آرشه با خرک دورتر باشد صدا نرم تر، و هر چه به خرک نزدیک تر باشد حجم صدا بیشتر خواهد شد. زمان کوتاه و مقطع اصوات فقط با سر یا ته آرشه قابل اجراست و از تمامی آرشه برای اصواتی با کشش بیشتر و یا نغماتی با خط اتصال استفاده می شود.

  آرشه کمانچه


ویژگی های دیگر کمانچه: انواع دیگر این ساز با تفاوت هایی در ساخت، سی ها و کوک در کشورهای دیگر و تمامی نواحی ایران معمول هستند.
استفاده از سیم واخوان در کمانچه بسیار معمول است و نوازنده هنگام نوازندگی، ساز را دور محور میله ای پایه کمی به راست و چپ می چرخاند و به این ترتیب تسهیلاتی در آرشه کشی به وجود می آورد.
انواع حالت های کیفی نوازندگی، از جمله گلیساندو، تریل، پیتزیکاتو در نوازندگی کمانچه متداول اند و اجرای حالت های مالشی خاص موسیقی ایرانی در طول سیم میسر است.
امکان اجرای واخوان ها با دست باز سیم ها نیز ممکن است.
برای انگشت گذاری در کمانچه، انگشت سبابه دست چپ را شماره یک و به ترتیب تا انگشت کوچک همان دست را شماره چهار علامت گذاری می کنند.
تمام علایم مربوط به حالت ها و حرکات در تئوری عمومی موسیقی برای کمانچه هم نوشته می شوند و کاربرد دارند  (منبع: سازشناسی ایرانی، مؤلفان: ارفع اطرایی، محمدرضا درویشی).

© 2016 آموزشگاه موسیقی خورشید. تمامی حقوق محفوظ است

Search